Wciąga nas, gna nas. I moje dni. Wszechobecny pośpiech, czasu znak. Naznaczy mi, Może przez to tak lubię: Lubię wracać tam, gdzie byłem już. Pod ten balkon pełen pnących róż, Na uliczki te znajome tak. Do znajomych drzwi. SFZ0Hd4.

wodecki lubię wracać tam gdzie byłem tekst